Ból fizyczny prowadzi nas do gabinetu lekarza. Choæ zdajemy sobie sprawê z tego, ¿e leczenie mo¿e byæ bolesne, nie powstrzymuje to nas przed poddaniem siê mu, bo wiemy i wierzymy, ¿e si³y zdrowienia drzemi± w ka¿dym z nas. Czujemy, ¿e nawet wówczas, kiedy ranê zadano nam z zewn±trz, to od nas zale¿y czy wyzdrowiejemy, choæ potrzebujemy umiejêtno¶ci lekarza, które pomog± nam uruchomiæ nasze w³asne si³y zdrowienia.
Leczenie problemów emocjonalnych odbywa siê tak± sam± drog±, niestety rzadko dostrzegamy, ¿e to wy³±cznie od nas zale¿y czy poczujemy siê lepiej. Najczê¶ciej jeste¶my przekonani, ¿e to ¶wiat wokó³ nas powinien siê zmieniæ, aby¶my poczuli ulgê. Takie przekonanie jest najwiêksz± przeszkod± na drodze do zdrowienia. Nie szukamy pomocy, bo wydaje nam siê, ¿e to nie my wymagamy zmiany, ale nasz ma³¿onek czy partner, nasz rodzic czy dziecko, pracodawca albo kolega z pracy. Czasem lista osób, w których widzimy rozwi±zanie naszych problemów nie ma koñca.
Beata, 46-letnia pielêgniarka, przysz³a na sesjê terapeutyczn± za namow± 28-letniej córki, Doroty. By³a przekonana, ¿e trudno¶ci córki w odnalezieniu siê w grupie rówie¶ników, przerwane studia, nadwaga i ogólne zaniedbanie, niechêæ do podjêcia pracy, oraz pozostawanie na utrzymaniu rodziców, by³y wynikiem przewlek³ej depresji dziewczyny. Pomimo podejmowanych prób leczenia, Dorota nigdy nie pozosta³a w terapii wystarczaj±co d³ugo, aby ona i jej otoczenie odczu³o trwa³± poprawê.
Ju¿ podczas pierwszych spotkañ sta³o siê oczywiste, ¿e Dorota widzia³a przyczynê swoich trudno¶ci w relacji z matk±. Zale¿a³o jej na sesjach psychoterapii, w których obydwie: Dorota i jej matka by³yby obecne, ale ¿adna z nich nie chcia³a przyjrzeæ siê sobie samej i temu, jaki by³ ich osobisty wp³yw na trudno¶ci w ich relacji.
Beata chcia³a naprawiæ córkê tak, aby nie sprawia³a trudno¶ci i sta³a siê dobrze funkcjonuj±c± osob±. Oczekiwa³a czego¶, co nie jest mo¿liwe do osi±gniêcia. Jedyne, co mog³oby pomóc Beacie to zajêcie siê w³asnym bólem. Bycie matk± doros³ej córki to nie³atwa rola; jej zadaniem jest przej¶cie przez trudny okres separacji. Odseparowanie w³asnego ¿ycia od ¿ycia córki wymaga do¶wiadczenia i wyra¿enia naturalnych, choæ bolesnych odczuæ: opuszczenia, utraty kontroli, osamotnienia i bycia „niepotrzebn±”. Próba kontrolowania ¿ycia córki i brak zgody na jej „odej¶cie”, uniemo¿liwia³o Beacie poszukiwanie w³asnego spe³nienia.
Dorota natomiast obwinia³a matkê za b³êdy wychowawcze ci±gn±ce siê od dzieciñstwa. Wygodniej jej by³o znajdowaæ usprawiedliwienie dla swojej depresji w niedoskona³o¶ciach matki, zamiast w sobie. Dorota, podobnie jak jej matka, nie mia³a motywacji do pracy nad sob±. Gdyby znalaz³a potrzebê u¶wiadomienia sobie i do¶wiadczenia uczuæ, które blokowa³y jej drogê do doros³o¶ci, nie tylko zrozumia³aby siebie lepiej i przesta³aby baæ siê podejmowania odpowiedzialno¶ci za w³asne decyzje, ale uwolni³aby siê od tego, co blokuje jej zdolno¶æ odczuwania rado¶ci ¿ycia. Tylko wtedy odzyska³aby kontrolê nad w³asnym ¿yciem i poczu³aby siê wolna.
Psychika cz³owieka posiada zdolno¶æ u¶mierzania bólu. Ból informuje nas o tym, ¿e co¶ musimy zmieniæ w nas samych. Mimo, ¿e nie odczuwanie rozmiaru bólu pomaga przetrwaæ w najciê¿szych momentach, ten sam mechanizm mo¿e staæ siê blokad±, która odbiera szansê na satysfakcjê z w³asnego ¿ycia. Dzieje siê tak, poniewa¿ broni±c siê przed odczuwaniem bólu, odsuwamy siê od tego, co sta³o siê jego przyczyn±. Je¶li poszukujemy przyczyny na zewn±trz, umacniamy siê w naszym cierpieniu.
Wbrew oczekiwaniom wielu pacjentów, terapia nie mo¿e pomóc zmieniæ ¶wiata, w którym ¿yjemy. Terapia mo¿e pomóc zmieniæ nasz wewnêtrzny ¶wiat. Drog± do tej zmiany jest nauczenie siê dostrzegania tego, co czujemy w danym momencie, poniewa¿ nasze uczucia s± drogowskazem, który pokazuje nam, w jakim kierunku zmierzamy.
Zarówno Dorota jak i Beata przysz³y na terapiê przepe³nione ¿alem i z³o¶ci± do siebie nawzajem nie maj±c ¶wiadomo¶ci, ¿e ¼ród³a tych negatywnych uczuæ nosi³y w sobie. Problemy Doroty w drodze do doros³o¶ci by³y wymówk± dla jej matki, odwraca³y uwagê od bólu, jakim wype³nione by³o jej ¿ycie. Zdradzona przez mê¿a, przesz³a przez bolesny rozwód, który pozbawi³ j± oszczêdno¶ci. Z³o¶æ do Doroty potêgowa³ fakt, ¿e córka mia³a lepszy kontakt z ojcem ni¿ z ni±. Beata oczekiwa³a, ¿e córka we¼mie jej stronê i pomo¿e matce przej¶æ przez jej osobisty dramat.
Kiedy ¿yjemy ¿yciem innych, umyka nam nasze w³asne ¿ycie. Naprawienie, albo próba zmiany naszych bliskich jest iluzj±, która powstrzymuje nas od zajêcia siê tym, czego brakuje nam we w³asnym ¿yciu. Oczekiwanie, ¿e terapia zmieni rodzica, dziecko czy partnera, jest przeszkod± na drodze do sukcesu we w³asnej terapii. Bez wzglêdu na to, w jakich warunkach wzrastali¶my, to od naszego wyboru zale¿y jak wykorzystamy nasze do¶wiadczenia: czy pozwolimy aby nas niszczy³y, czy te¿ u¿yjemy ich na drodze do w³asnego rozwoju, poniewa¿ - „Wolno¶ci± jest to, co TY zrobisz z tym, co uczyniono TOBIE” Jean-Paul Sartre.
Ma³gorzata ¯o³ek,
MA, LMHC, LMFT, CASAC, ICADC, CHt
* Zarówno imiona osób jak i przedstawione w tej rubryce historie zosta³y zmienione tak aby ochroniæ prywatno¶æ ich bohaterów. Na ka¿d± z opowie¶ci z³o¿y³o siê wiele przypadków, zaczerpniêtych z lat pracy klinicznej.
Ma³gorzata ¯o³ek, MA, LMHC, LMFT, CASAC, ICADC, CHt
Gabinet Psychoterapii i Rozwoju Osobistego. Licencjonowany Psychoterapeuta Stanu NY posiadaj±cy wieloletnie do¶wiadczenie w leczeniu problemów zdrowia psychicznego, uzale¿nieñ oraz problemów par i rodzin, oferuje terapiê indywidualn±, grupow±, par/ rodzin oraz hipnoterapiê w jêzyku polskim i angielskim. Pomoc mo¿na uzyskaæ w takich problemach jak: lêk, zaburzenia nastroju, poczucie niskiej warto¶ci, zaburzenia to¿samo¶ci i osobowo¶ci, izolacja i trudno¶ci w przystosowaniu, trauma, zaburzenia od¿ywiania, uzale¿nienia, problemy z intymno¶ci±, trudno¶ci w zwi±zkach i problemy rodzinne.
www.mzolek-psychotherapy.com
Na spotkanie nale¿y umówiæ siê telefonicznie: 718-360-3144